Overzicht verslaage
- 2008-07-06: OLS 2008
- 2007-08-09: HHT goes E'hoven
- 2007-07-21: Vakantie Scandinavië
- 2007-07-01: OLS 2007
- 2006-06-23: Pierke Toernooi
- 2005-01-09: Prins Oehtkoome
- 2004-02-01: De Wielrenronde
- 2004-??-??: Het Bierspel
- 2003-05-28: Champions League Finale
- 2003-05-24: Feestavond Helden A1
- 2003-??-??: De Strijdhagencup
- 2003-04-28: Maandag 28 April
- 2003-04-19: Feestavond Helden A1
OLS 2008
06/07/2008
We noteren de eerste zondag van Juli. Als we in onze agenda kijken zien we dat we hier 6 Juli aantreffen. Ook concluderen dat we hier met koeienletters de letters OLS aantreffen welke staan voor Oud Limburgs Schuttersfeest.
De crème de la crème, de L'Alpe-d'Huez van de Tour de France, oftewel de rit der doden. Voor deze ongelooflijk zware rit hebben toch tien waaghalzen zich durven mengen in de strijd om deze rit op hun cv te plaatsen.
Na wat problemen met het vervoer begon de koers een klein half uurtje later dan gepland. 14:30 lokale tijd ging de rit van start. De portemonnee werd getrokken en de eerste flappen werden uit het zwarte leer gehaald. Er werd gekozen voor de tent waar het schuttersgeweld voor iedereen zichtbaar was en we eventueel wat mee konden maken van de plaatselijke trots, genaamd St Lambertus.
De plaatsen werden ingenomen waardoor er twee teams zichtbaar kwamen. Het was het Deense CSC dat het ging opnemen tegen het sterke Nederlandse Booreleenbank. Het CSC bestond uit Johnny Sastre, Nick Schleck, Peter Cancellara en Frank Voigt. Booreleenbank moest het deze rit doen met Giel Menchov, Jeroen Tankink, Rick Freire en Willem Weening.
Het was het sterk beginnende Booreleen dat de leiding nam. Met de krachtige Menchov en de verassende snelle starter Weening die het tempo aangaven. CSC moest al op het tandvlees maar kon desondanks toch redelijk volgen. Na verloop van tijd nam ook Voigt en Cancellara deel aan de kop van het peloton. Het tempo liep langzaam op wat nog geen verdere gevolgen had voor de renners. Na een aantal km goed doorgekoerst te hebben werd er besloten om toch even de plaatselijke trots aan te moedigen. Helaas waren we al te laat voor dit spektakel. Alle bulkes waren er al af geschoten. De tweede ronde zou rond half acht plaatsvinden. Mede door het schijnende zonnetje werd besloten de rit buiten voort te zetten. De in het begin nog ziek ogende Schleck leek zich helemaal te herpakken en ging vol in de aanval. Brandje naar brand werd geblust wat veel kracht kostte voor de renners. Ook kwamen de kopmannen Menchov en Voigt rechtstreeks tegenover elkaar te staan. De eerste drie km moesten in vol tempo gekoerst worden. Menchov liet zien over sterke benen te beschikken en zette Voigt vanaf het begin te kijk. Tijdens de rit kregen we van de omroeper ook te horen dat Willempie Weening verzocht werd om naar zijn begeleiders van CV de Oelewappers te gaan. Ook de personen. Z. Waffel, P.Lasser, M.Okkel en B. Effer werden verzocht om zich te melden bij het secretariaat. Nadat St Lambertus zich alweer helemaal had ontdaan van alle keugelkes barstte het feest helemaal los in de tent.
De banken werden gebruikt als podium, de kelen werden luidkeels gebruikt om de verschillende polka's mee te zingen en ook de handjes wapperden vrolijk van links naar rechts. Het peloton verplaatste zich langzaam naar het podium waar we zagen dat de renner Schleck van alle markten thuis is. Eerst waren het de jongens H.omo en A. naalridder die volop aandacht kregen van 1.95 lange renner. De heupen logen niet en er werden allemaal exotische danspansjes uit de hoge hoed getoverd. Niet veel later zagen we deze Luxemburger de aandacht verplaatste naar de 43 jarige zangeres van Sjloetingstied. Het was dan ook niet veel later of het peloton had beslag gelegd over het gehele podium. Met complete parasols werd het feest compleet gemaakt wat uiteindelijk resulteerde in een teamjuich dat uitmondde in een grote stapel renners. Wat weer als resultaat veel vieze broeken en t-shirts leverde. De renner Sastre vond dat het tijd was om het dak eraf te laten knallen en besloot om via de palen naar het plafond te klimmen. Al slingerend kwam hij uiteindelijk halfhoog waarna hij toch maar besloot om de rit te staken vanwege eventuele breuken die er zouden kunnen ontstaan. Helaas kwam na nog een ronde flappen tappen om een uur toch een einde aan deze geweldige rit. Na wat opnaaiwerk van Voigt werd Tankink bijna achtergelaten in Opoeteren, maar door verdienstelijk teamwerk van Freire werd ook de laatste renner in de karavaan geplaatst en konden alle kopjes lekker naar Dromenland.
Renners en schuttersvrinden, het was weer een fantastische rit waar we heerlijk van alle gezelligheid hebben genoten. Op naar de volgende rit!
Toppie
